Próbuję. Zz każdym razem gdy wychodzę z pokoju gaszę światło, a po naładowaniu komórki odłączam ładowarkę od prądu. Segreguję też śmieci i nie spalam w piecu plastiku. Nie kupuje reklamówek tylko zawsze mam przy sobie torbę ekologiczną. Używam kosmetyków nie szkodzących naturze Z codziennego życia to będzie chyba na tyle.

Poznałam dobroczynne skutki życia w zgodzie z naturą. Przeżyłam 28 lat, a to pozwala na wysnucie pewnych wniosków. Wraz ze zmieniającą się aurą, zmienia się moje samopoczucie, wygląd i nastawienie do świata. Porą ciepłą ładuję życiowe baterie, dzięki słońcu i radości przebywania wśród zieleni gromadzę mnóstwo energii, z której korzystam w czasie półrocza chłodniejszego, smutniejszego, spokojniejszego. Staram się także nie zakłócać codziennego rytmu dnia i nocy. Wcześnie zasypiając mam szczęśliwszy sen, a wcześniej budząc się mam więcej czasu na pracę, odpoczynek, kreatywność. Odkrywając moc drzemiącą w darach Matki Ziemi, odkryłam też przeogromną chęć mojego organizmu do symbiozy z przyrodą. Niedaleko domu znalazłam własne siedlisko spokoju. Zaciszna polanka z kilkunastoma brzozami. Stojąc przytulona do ich pni, czerpię płynącą w nich energię. Wsłuchuję się w szum koron, śpiew ptaków, myślę o słońcu, otaczającej mnie, czystej przestrzeni, robiąc głębokie wdechy dotleniam każdą cząstkę mojego ciała. Po kilku chwilach czuję odprężenie i ucieczkę nieprzyjemnych myśli. W czasie takich leśnych spotkań zbieram też zioła, które suszę i codziennie popijam łagodząc skutki działania na mój organizm wszelkiej sztuczności wtłaczanej w pożywienie dzisiejszych czasów. „ Wszystkie łąki i pastwiska, wszystkie góry i pagórki, wszystkie lasy-są aptekami” (Paracclsus z Hohenheim). Kierując nasze życie na ścieżkę przyrody, kierujemy je na ścieżkę zdrowia. Natura to dla mnie nieskończona skarbnica poznania samego siebie, zbiór lekarstw na wszelkie dolegliwości i deska ratunku przy zniechęceniu codzienną rzeczywistością. Obdarzając miłością Ziemię i wszystkie jej dobra dostałam klucz do własnego szczęścia i spokoju.

Uwaga! Przed przystąpieniem do czytania proszę skonsultować się z ... bla, bla, bla. Nie będę owijać - będzie długo, bardzo długo, ale mam nadzieję, że ktoś przez to przebrnie. No i cóż, po prostu jestem humanistką (i Przyjaciółką Ziemi), za co szczerze czytających/ą/ego przepraszam. Miłego czytania. ;-) Dbam o środowisko, dlatego piszę do Was komentarz, a nie list. Na wstępie chcę zaznaczyć, że nie jestem jednych z tych szalonych ekologów, których poglądy u większości ludzi powodują niezrozumienie. Po prostu chcę aby nam (mówiąc "nam" nie mam na myśli tylko ludzi, ale i inne istoty) wszystkim żyło się lepiej. Ekologia nie jest fanatycznym zagraniem, mimo skrajnych zachowań niektórych elementów. Rząd ma nas wszystkich głęboko gdzieś. Wydawanie pieniędzy w stanowczo ZBYT DUŻYCH ilościach na wszelkie imprezy, od rocznic czyjejś śmierci, poprzez huczne bankiety i kończąc na nadawaniu rondom i innym pomnikom imion ludzi.. wielkich, powiedzmy, nie jest dobrym posunięciem. Może lepiej pomóc w budowie dróg, oczyszczalni, elektrowni ekologicznych.. lepiej pomóc potrzebującym dzieciom i innym ludziom czy też zwierzętom, które przecież także cierpią w niegodnych warunkach. Za parę lat odczujemy skutki naszej lekkomyślności. za parę lat może nie będzie już paliwa, może woda będzie na tyle skażona, że trzeba będzie przeprowadzać specjalne procedury, które umożliwią, że stanie się zdatna do picia. takie rzeczy kosztują, a więc i ceny surowców wzrosną. a płace nadal będą takie same i większości z nas może zabraknąć pieniędzy.. na życie. przeżyją osobniki przystosowane, czyli mówiąc szczerze- bogatsze.Wiem, że konkurs polega na opisaniu swoich sposobów w dbaniu o środowisko jednak nie mogłam się powstrzymać od wydania swojej opinii na temat sytuacji w naszej kraju. (Niestety, nasza ekologiczna świadomość w porównaniu z innymi krajami wypada słabo). Wiem, że czasami nie warto przesadzać, ale zachowując chociaż minimum przykazań ratujących NASZ Świat możemy ocalić nie jedno życie. Podzielę się teraz z Tobą/Wami (nie wiem, kto będzie to czytał, ale serdecznie pozdrawiam i jednocześnie masz/cie wyjątkowego nie(farta), bo mam dużo sposobów na ratowanie środowiska :P). Zacznę od czegoś oryginalnego. Wiesz, że jestem asertywna, co idzie w parze z ekologicznością ? Dlaczego asertywność jest ekologiczna tak w ogóle? Otóż, jest to sposób komunikowania się, a poprzez to budowania relacji z ludźmi, który zakłada równoważność praw pomiędzy osobami/podmiotami uczestniczącymi w dyskusji w obrębie danego terytorium. Innymi słowy, zgodnie z zasadami asertywnego komunikowania się, wszyscy mają takie samo prawo do wyrażenia własnego zdania i opinii, do obrony własnych granic, gdy są one naruszane, do odmowy (zawsze, gdy nie ma na coś ochoty i to bez poczucia winy), wreszcie do przyjmowania bez skrępowania zarówno komplementów i pochwał, jak też krytyki i uwag. Ponieważ sama mam do powyższego prawo, to na równych zasadach daję do tego samego prawo także innym. W praktyce oznacza to tyle, że skoro ja mogę np. otwarcie kogoś skrytykować, tak samo może ktoś otwarcie skrytykować mnie. Do tego momentu wszystko, co jest asertywnością nazwałabym postawą wybitnie "eko". ;) Daje to bowiem podstawy do mądrego dialogu, wzajemnego zrozumienia i poszanowania pomiędzy ludźmi o rozmaitych poglądach i przekonaniach. Na zakończenie tego tematu powiem więc tak: asertywność jako postulat, idea i umiejętność bardzo idzie z ekologią w parze. Ponadto - z powodów podobnych, jak ekologia - z tak wielkim trudem znajduje w tym kraju rzeczywistych praktyków. Dbam o środowisko, bo gdy na swojej drodze napotkam jakiś papier często biorę go i wyrzucam go do kosza, gdzie jego miejsce. Aktywnie biorę też udział w akcjach sprzątania planety podczas Dni Ziemi i innych świąt ekologicznych. Razem z wieloma innymi ludźmi pomagam oczyścić nasze środowisko. Dbam też o naszą planetę, chociażby przez prozaiczne segregowanie śmieci, bo to jest działanie naprawdę pomocne, a jak mało z nas, niestety to robi. Podsumowując, moje życie ma znaczący wpływ na środowisko. Ja dokładam wszelkich starań aby pomóc Ziemi i oczyścić ją, jednak niestety zdarza mi się popełniać głupie i zupełnie niepotrzebne błędy. Na szczęście są one łatwe do naprawienia, więc już od dziś zacznę się starać stopniowo je eliminować. Gaszenie światła w pomieszczeniu, w którym jest ono niepotrzebne to absolutna podstawa! Kocham las i nie wyobrażam sobie życia bez niego. Kocham też zwierzęta, a przecież niszcząc jeden gatunek, zniszczymy kolejne ogniwa łańcucha pokarmowego. Dziś człowiek żyje w czasach światłych, gdzie wiedza dosłownie o wszystkim nikogo nie zaskakuje, a wykształcenie to chleb powszedni. Ale mimo tej wiedzy, świadomości, jakie zło czynimy światu nadal lekceważymy zachowania ratujące naszą planetę. ( Wiem, że brzmię jak straszny dyktator wygłaszający swoje przemówienie, ale są to kwestie dla mnie bardzo istotne. Idźmy zatem dalej. Drogi czytający, cy wiesz, że na świecie co sekundę przybywa 40 tysięcy plastikowych torebek? Ilość wręcz niewiarygodna a jednak takie są przykre fakty. Ja od 5 lat chodzę z ekologicznymi torbami, co jest nie tylko praktyczniejsze, ale i wbrew pozorom taniej wychodzi. (taka torba starcza na długo, a foliówka? - wiadomo). W innych krajach foliówki prawie całkiem wyszły z użycia, dobrze, że i na Polskę przyszła pora... Owszem, torby z napisem "jestem ekologiczna" itd. u większości osób rażą - mało kiedy "nosiciel / nosicielka" takiej siatki bawi się również w segregowanie śmieci czy oddawanie baterii i sprzętu elektronicznego do specjalnych punktów, ale mimo wszystko jest to i tak dużo lepsze rozwiązanie niż całkowity brak świadomości ekologicznej, kiedy torebki foliowe zużywa się na kilogramy, zaśmiecając środowisko... Gdy byłam w ciąży, zainteresowałam się ekologicznymi zabawkami. Przede wszystkim takimi, które powstają z odnawialnych surowców (czyli jest biodegradowalna) i powstała z poszanowaniem środowiska. Kupiłam więc zabawki drewniane, które o dziwo dzisiaj wracają do łask. Można spotkać w sklepach całe stoiska takich zabawek.Ekologiczną zabawkę możemy też zrobić sami - z zasobów natury. Nie ma fajniejszego sposobu na spędzenie czasu z dzieckiem jak konstruowanie takich zabawek! Nie dosyć, że pomagamy Ziemi, to i nasze dziecko jest uczone, że tak należy robić.

Nie jestem przesadnie eko, nie mam jakieś obsesji na tym punkcie, ale jak nie musze to nie "zaśmiecam" środowiska i swojego ciała. Wyrzucam odpady do odpowiednich pojemników (papier, plastik, szkło), staram się brać prysznic zamiast kąpieli i nie marnować wody niepotrzebnie. Używam energooszczędnych żarówek, i jak nie muszę to nie jeżdżę autem. Używam toreb na zakupy wielorazowego użytku. W mojej kosmetyczce jest parę ekologicznych kosmetyków. Często też staram się używać do przemywania twarzy np rumianku.Nie kupuję w ekologicznych sklepach, gdyż mam to szczęście że posiadam rodzinę na wsi, od której mam eko-jaja, marchewki, jabłka i dużo innych warzyw i owoców. Ważne by zdawać sobie sprawę z dbania o środowisko, i własne ciało, ale nie można w tym przesadzać i doprowadzać się do skrajności.