Makijaż na twarzy przez całą noc? Z rumieńcami zawstydzenia muszę się przyznać, że to jeden z błędów mojej młodości. Należę do tych kobiet, które nawet wyrzucając śmieci muszą mieć makijaż na twarzy, ba, nawet w domu, uziemiona podczas choroby staram się lekko malować, żeby np. sympatycznego listonosza nie wystraszyć ;) Tak więc w latach szkolnych i studenckich jako żywa, ciekawa świata osoba wędrowałam w wakacje i wolne dni po południowej Polsce z paczką znajomych. Makijaż był oczywiście niezbędnym elementem mojego ekwipunku. Niestety po wyczerpujących trasach, wędrówce od rana do zachodu słońca często nie miałam siły na jego zmycie. Wszystkie chyba znamy to uczucie, kiedy wymęczone jakimkolwiek wysiłkiem padniemy na kanapę / sofę / śpiwór i powtarzając w myślach "... jeszcze dwie minutki, jeszcze minutka... i zaraz wstanę zmyć to z twarzy... przecież nie chcę rano wyglądać jak zombie..." budzimy się rano - twarz lekko obrzmiała, oczy pieką, swędzą i straszą kolorami tęczy, pościel też w nieciekawym stanie. Najgorzej zawsze ucierpiały właśnie moje oczy, mam z natury sińce pod oczami, które po takiej nocy były szczególnie widoczne i trudne do ukrycia. Kilka razy zdarzyło mi się również nie zmyć makijażu po imprezie, a wtedy jak mawiał mój kolega - po jednej nocy przybywało mi kilka lat życia. Ale to wszystko jak wspomniałam dawne czasy, wówczas jako dwudziestolatka mogłam sobie od czasu do czasu pozwolić na dodanie lat ;) teraz, kiedy zbliżam się do 40-tki taka lekkomyślność już nie dla mnie. Dodatkowo od kilku lat męczę się z alergią na pyłki i kurz, więc moja cera jest pod ścisłą kontrolą i jak najlepszą opieką. Płyn do demakijażu i mleczko kosmetyczne są obowiązkowym zakończeniem nawet najbardziej szalonej imprezy. No i jestem też mamą 2,5-latki i chcę żeby moja córeczka miała zadbaną, świeżo wyglądająca mamę.

Oj zdarzyło się. Kilka razy. Maluję się od stosunkowo niedawna i wcześniej przez zaśnięcie z makijażem rozumiałam pójście spać z tuszem na rzęsach. Konsekwencje były takie, że rano wyglądałam jak czarownica, ale nic poza tym. Oczy nie łzawiły, może tylko delikatnie piekły, ale przypisywałam to mojemu ogólnemu zmęczeniu i wydawało mi się, że nie ponoszę żadnej kary za niezmycie makijażu. Myślałam, że to normalne. I pewnego dnia poszłam spać w pełnym, już rozumianym w normalny sposób, makijażu. To było głupie. Następnego dnia skóra płatała mi takie figle jak łuszczenie się, pieczenie, swędzenie. A wszystko przez to, że nie chciało mi się poświęcić pięciu minut na dokładne zmycie wszystkich upiękniaczy. Dostałam nauczkę. Od tamtej pory, choćbym była nie wiem jak śpiąca, zmywam makijaż. Nie chcę znów męczyć się przez tydzień ze zmaltretowaną skórą.

Nie raz zdarzyło mi się nie zmyć makijażu na noc, najczęściej po jakiejś imprezie lub przyjęciu. Byłam tak zmęczona że już nie miałam na to sił i poszłam od razu spać. Rano gdy przejrzałam się w lustrze byłam w szoku. Na swojej twarzy zobaczyłam smugi ciągnących się po policzkach cieni do powiek i tuszu. Miałam opuchnięte i zaczerwienione oczy. Wyglądałam okropnie. W łazience przez pół godz męczyłam się żeby to zmyć. Dla mojej skóry był to straszny cios, stała się szara i bez blasku. Już nie popełnię tego samego błędu i zawsze na noc będę zmywać makijaż.