Fibromialgia – urojenie czy choroba?
Godzinami stoją w kolejkach, są odsyłani od specjalisty do specjalisty, a podczas wizyty często mówi im się, że prędzej powinni skorzystać z potrzeby psychologa lub psychiatry – chorzy na fibromialgię są dyskryminowani a lekarze często nawet o tej chorobie nie słyszeli.
Co to jest fibromialgia?
Fibromialgia jest chorobą zaliczaną do grona reumatoidalnych. U chorych występują zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym, które powodują, że w organizmie zbyt łatwo powstaje wrażenie bólu. Oznacza to, że odczuwany ból nie ma tak naprawdę konkretnej przyczyny w miejscu, w którym występuje albo przyczyna ta jest nieadekwatna do dolegliwości.
Jak zdiagnozować chorobę?
Jedną z przyczyn traktowania fibromialgi jako urojenia, jest stosunkowo trudny sposób jej diagnozowania. Chorobę najczęściej da się ustalić po mniej więcej pięciu latach wizyt u różnych specjalistów, wskutek wykluczenia innych przyczyn bólowych. Ponieważ fibromialgia jest najbliższa bólom reumatoidalnym, to reumatolog może postawić najbardziej trafną diagnozę. Nie istnieją natomiast żadne specjalistyczne badania potwierdzające obecność fibromialgi.
Paradoksalnie jednak fibromialgia jest również dość prosta do zdiagnozowania i jedynie niewiedza lekarzy na temat tej choroby uniemożliwia szybkie ustalenie przyczyn bólu. Diagnoza jest najczęściej stawiana wskutek pogłębionego wywiadu z pacjentem, a także poprzez zbadanie osiemnastu z ponad stu umieszczonych na naszym ciele punktów spustowych. Jeżeli uciskając owe punkty przynajmniej w jedenastu z nich odczuwamy ból, najprawdopodobniej cierpimy na fibromialgię.
Ważne są także objawy, które możemy zaobserwować sami. Jeśli odczuwamy przewlekłe zmęczenie – niezwykle istotne przy przebiegu fibromialgi –czujemy, że nasz sen nie pozwala nam odpocząć i nie potrafimy jednoznacznie zlokalizować źródła bólu, powinniśmy natychmiast udać się do reumatologa.
Jakie są objawy fibromialgi?
Najważniejszymi objawami fibromialgi są chroniczne zmęczenie oraz przewlekły ból mięśni. Chorzy potrafią zmęczyć się podczas wykonywania najprostszych czynności domowych. Ponad połowa z nich jest zmuszona rezygnować z aktywności zawodowej a z powodu ogólnego braku porozumienia co do uznania fibromialgi za chorobę, mają problem ze zdobyciem odpowiednich świadczeń socjalnych. U chorych powiedzenie „Zmęczyłem się sam nie wiem, czym” nabiera zupełnie innego wymiaru.
Chorzy cierpią także na przewlekły ból mięśni i stawów. Przeważnie nie są w stanie zlokalizować źródła bólu - mówią po prostu „boli mnie prawa strona” lub „odczuwam ból poniżej pasa”. Wraz z rozwojem choroby, oprócz bólu stawów, pojawiają się także bóle w okolicy szczęki, klatki piersiowej czy w zagięciach palców rąk i nóg.
Czy fibromialgia to depresja?
Istnieje bardzo wiele podobieństw pomiędzy fibromialgią i depresją, dlatego naukowcy nie są zgodni, na ile można między tymi chorobami postawić znak równości. Bardzo często fibromialgia występuje wraz z depresją, co nie dziwi, gdyż nieustępujący(czasami przez wiele lat!) ból może w końcu prowadzić do załamania nerwowego.
Na fibromialgię, podobnie jak na depresję, zapadają przeważnie kobiety między 30-60rokiem życia, chociaż nie brakuje także przypadków zachorowań wśród mężczyzn i dzieci.
Wiele osób ze zdiagnozowaną fibromialgią przyznaje się do ciężkich przeżyć w młodości(najczęściej wymienianymi jest molestowanie, znęcanie lub utrata rodziców we wczesnym wieku), stresem towarzyszącym pracy lub „szybkim życiem”.
Fibromialgi może także towarzyszyć lęk, znaczne obniżenie nastroju, trudności ze snem, tzw. zespół niespokojnych nóg, zaburzenia miesiączkowania, trudności z koncentracją lub szczątkowa utrata pamięci.
Sposoby leczenia
Podobnie jak diagnoza, również leczenie u osób cierpiących na fibromialgię jest niezwykle trudne. Najczęściej stosuje się leki zawierające duże ilości serotoniny, która poprawia ogólny nastrój i podnosi odporność.
Na fibromialgię nie pomagają również standardowe leki przeciwbólowe. Jedynym, który jest w stanie w pewnym stopniu uśmierzyć ból, jest Tramadol. Nie jest on jednak wskazany do codziennego zażywania gdyż może uzależniać. Stosunkowo niedawno na rynku pojawił się Myalgan – jest to dostępny bez recepty roślinny lek, stworzony specjalnie z myślą o chorych na fibromialgię.
Nie bez znaczenia jest także aktywność fizyczna. Chorzy powinni prowadzić aktywny tryb życia, dostosowany do swoich możliwości. Przeciążenie, wynikające ze zbyt intensywnych ćwiczeń, pogłębia bowiem objawy choroby.
Rokowania dla chorych na fibromialgię nie są pozytywne. Zdarza się, że po pewnym czasie bóle ustępują, u większości chorych jednak daje się zaobserwować jedynie poprawę warunków zdrowotnych.
Fibromialgia jest chorobą zaliczaną do grona reumatoidalnych. U chorych występują zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym, które powodują, że w organizmie zbyt łatwo powstaje wrażenie bólu. Oznacza to, że odczuwany ból nie ma tak naprawdę konkretnej przyczyny w miejscu, w którym występuje albo przyczyna ta jest nieadekwatna do dolegliwości.
Jak zdiagnozować chorobę?
Jedną z przyczyn traktowania fibromialgi jako urojenia, jest stosunkowo trudny sposób jej diagnozowania. Chorobę najczęściej da się ustalić po mniej więcej pięciu latach wizyt u różnych specjalistów, wskutek wykluczenia innych przyczyn bólowych. Ponieważ fibromialgia jest najbliższa bólom reumatoidalnym, to reumatolog może postawić najbardziej trafną diagnozę. Nie istnieją natomiast żadne specjalistyczne badania potwierdzające obecność fibromialgi.
Paradoksalnie jednak fibromialgia jest również dość prosta do zdiagnozowania i jedynie niewiedza lekarzy na temat tej choroby uniemożliwia szybkie ustalenie przyczyn bólu. Diagnoza jest najczęściej stawiana wskutek pogłębionego wywiadu z pacjentem, a także poprzez zbadanie osiemnastu z ponad stu umieszczonych na naszym ciele punktów spustowych. Jeżeli uciskając owe punkty przynajmniej w jedenastu z nich odczuwamy ból, najprawdopodobniej cierpimy na fibromialgię.
Ważne są także objawy, które możemy zaobserwować sami. Jeśli odczuwamy przewlekłe zmęczenie – niezwykle istotne przy przebiegu fibromialgi –czujemy, że nasz sen nie pozwala nam odpocząć i nie potrafimy jednoznacznie zlokalizować źródła bólu, powinniśmy natychmiast udać się do reumatologa.
Jakie są objawy fibromialgi?
Najważniejszymi objawami fibromialgi są chroniczne zmęczenie oraz przewlekły ból mięśni. Chorzy potrafią zmęczyć się podczas wykonywania najprostszych czynności domowych. Ponad połowa z nich jest zmuszona rezygnować z aktywności zawodowej a z powodu ogólnego braku porozumienia co do uznania fibromialgi za chorobę, mają problem ze zdobyciem odpowiednich świadczeń socjalnych. U chorych powiedzenie „Zmęczyłem się sam nie wiem, czym” nabiera zupełnie innego wymiaru.
Chorzy cierpią także na przewlekły ból mięśni i stawów. Przeważnie nie są w stanie zlokalizować źródła bólu - mówią po prostu „boli mnie prawa strona” lub „odczuwam ból poniżej pasa”. Wraz z rozwojem choroby, oprócz bólu stawów, pojawiają się także bóle w okolicy szczęki, klatki piersiowej czy w zagięciach palców rąk i nóg.
Czy fibromialgia to depresja?
Istnieje bardzo wiele podobieństw pomiędzy fibromialgią i depresją, dlatego naukowcy nie są zgodni, na ile można między tymi chorobami postawić znak równości. Bardzo często fibromialgia występuje wraz z depresją, co nie dziwi, gdyż nieustępujący(czasami przez wiele lat!) ból może w końcu prowadzić do załamania nerwowego.
Na fibromialgię, podobnie jak na depresję, zapadają przeważnie kobiety między 30-60rokiem życia, chociaż nie brakuje także przypadków zachorowań wśród mężczyzn i dzieci.
Wiele osób ze zdiagnozowaną fibromialgią przyznaje się do ciężkich przeżyć w młodości(najczęściej wymienianymi jest molestowanie, znęcanie lub utrata rodziców we wczesnym wieku), stresem towarzyszącym pracy lub „szybkim życiem”.
Fibromialgi może także towarzyszyć lęk, znaczne obniżenie nastroju, trudności ze snem, tzw. zespół niespokojnych nóg, zaburzenia miesiączkowania, trudności z koncentracją lub szczątkowa utrata pamięci.
Sposoby leczenia
Podobnie jak diagnoza, również leczenie u osób cierpiących na fibromialgię jest niezwykle trudne. Najczęściej stosuje się leki zawierające duże ilości serotoniny, która poprawia ogólny nastrój i podnosi odporność.
Na fibromialgię nie pomagają również standardowe leki przeciwbólowe. Jedynym, który jest w stanie w pewnym stopniu uśmierzyć ból, jest Tramadol. Nie jest on jednak wskazany do codziennego zażywania gdyż może uzależniać. Stosunkowo niedawno na rynku pojawił się Myalgan – jest to dostępny bez recepty roślinny lek, stworzony specjalnie z myślą o chorych na fibromialgię.
Nie bez znaczenia jest także aktywność fizyczna. Chorzy powinni prowadzić aktywny tryb życia, dostosowany do swoich możliwości. Przeciążenie, wynikające ze zbyt intensywnych ćwiczeń, pogłębia bowiem objawy choroby.
Rokowania dla chorych na fibromialgię nie są pozytywne. Zdarza się, że po pewnym czasie bóle ustępują, u większości chorych jednak daje się zaobserwować jedynie poprawę warunków zdrowotnych.
Komentarze (0)